اگه چشمات بگن آره، هيچ كدوم كاري نداره.....

really!

دارم به اين نتيجه مي رسم كه خوش بيني هميشه هم چيز خوبي نيست. گاهي همچين با كله ميري تو ديوار كه . . . .

مرا مي بيني و هر دم زيادت مي كني دردم

ترا مي بينم و ميلم زيادت مي شود هر دم

بسامانم نمي پرسي نميدانم چه سر داري

به درمانم نمي كوشي نميداني مگر دردم

نه راهست اينكه بگذاري مرا برخاك و بگريزي

گذاري آر و بازم پرس تا خاك رهت گردم

(حا�ظ)

زكي.... اين د�عه هم مثل هميشه! آخه من كه مي دونم آخرش هيچي نميشه، چرا بي خودي خودم رو اميدوار مي كنم.....

خيلي دلم مي خواد بدونم تو مغز بعضي ها چي مي گذره!

گاهي وقتها به خودم ميام كه چقدر من زيادي حر� مي زنم يا چقدز حر�هام نا مربوطه. اما معمولا يه موقعي به �كر مي ا�تم كه ديگه نمي شه جلوش رو گر�ت. اين يكي دو روزه احساس كردم كه ممكنه بعضي حر�ام كسي رو رنجونده باشه يا باعث شده باشه كه نظر بعضيها نسبت بهم تغيير كنه. اينه كه مي خوام يه چند روزي هم كه شده، سنگين و مودب و خانم باشم. نه با كسي شوخي بي جا بكنم، نه حر�اي نا مناسب بزنم، نه حتي بذارم وولوم صدام زيادي بره بالا.

چي چي مگوي؟
خيلي خوب بابا، خودم هم مي دونم كه عملي نيست.... حالا نبايد كه بزني تو ذوقمون. ضد حال!